I

Aktywność poranna i popołudniowa:

·         „Uśmiechnięte dzieci” – rozwijanie sprawności manualnej. Dzieci lepią z plasteliny wizerunek uśmiechniętego dziecka (samą głowę lub całą sylwetkę

·          Wykonanie ćwiczenia w KP4 (ćw. 2, s. 37) – rozwijanie słuchu fonematycznego poprzez kolorowanie rysunków, których nazwy rozpoczynają się na: GO, GA, GU.

·          Zabawa „Liczymy sylaby”. Rodzic  wymawia kolejno wyrazy. Dzieci dzielą je na sylaby i układają klocki na zasadzie: 1 klocek to 1 wyraz.

·          Ćwiczenie usprawniające aparat artykulacyjny „Koniki” – dzieci siedzą  na dywanie i kląskają (w różnym tempie).

·          Zabawa ruchowa z mocowaniem „Ślizgi z odpychaniem” Miejsce: pokój. Pomoce: kocyki. Dzieci w parach z bratem, mamą….siadają w klęku na swoich złożonych kocykach. Przysuwają się do siebie tak, by mogły dotykać się dłońmi. Na swój umówiony znak mocno odpychają się od siebie, ślizgają w tył i sprawdzają, która osoba znalazła się dalej(prosimy odsunąć dywan)

II

Temat: Temat: „Wyścig figur” – zabawa matematyczna.

 Cele:  utrwalenie figur geometrycznych tj. kwadrat, trójkąt, prostokąt;  kształtowanie umiejętności liczenia; rozszerzenie zakresu liczenia i ustalenie liczby policzonych elementów; wyzwalanie wszechstronnej aktywności dzieci.
Pomoce: figury geometryczne tj. trójkąt, kwadrat, prostokąt i romb,

Przebieg: Słuchanie wiersza „Figurkowy wyścig” ( brak informacji o autorze)

Wszystkie znane wam figury,
urządziły wyścig z góry.
Przybył kwadrat i trójkąty,
kilka rombów, prostokąty.
 Wszystkie równo w rzędzie stały,
sygnału startu wyglądały.
Wyścig ruszył, więc figury,
 wystartowały szybko z góry.
Pan kwadracik mimowolnie,
 stoczył z góry się opornie.
Mały trójkąt choć w podskokach,
 z górki schodził na trzech bokach.
A prostokąt bez popłochu,
zsuwał się na dłuższym boku.
Kto najszybciej był na mecie?
Myślę, że już wszyscy wiecie.

Rozmowa na temat wiersza: - Jakie figury przybyły na wyścig? Jak staczały się z góry? Kto najszybciej był na mecie? Inscenizacja wiersza przez dzieci. Z kolorowych kartek wycięte są figury geometryczne: 1 kwadrat, 3 trójkąty, 3 romby i 3 prostokąty. Rodzic  rozdaje wycięte figury.  Następnie czyta wiersz a dziecko go inscenizuje.

Głowa, ramiona, kolana …” – zabawa ruchowa ze śpiewem. Dziecko z rodzicem  śpiewa i pokazuje rękoma części ciała, o których właśnie jest mowa. Za każdym razem zwiększamy tempo śpiewu.
A gimnastyka dobra sprawa
Dla nas wszystkich to zabawa
 Ręce w górę i w przód i w bok
Skok do przodu, w górę skok.
Głowa, ramiona, kolana pięty
Kolana, pięty, kolana, pięty
Głowa, ramiona, kolana, pięty
Oczy, uszy, usta, nos.

Temat: Zabawy i ćwiczenia ruchowe z woreczkami.

I    Ćwiczenia dużych grup mięśniowych.
1. Dzieci stoją w rozsypce, szarfę trzymają w obu rękach. Rozpoczynają swobodny spacer po pokoju. Na sygnał  rodzica zatrzymują się, kucają, szarfę kładą przed sobą na podłodze. Prostują się z wysokim uniesieniem rąk w górę, przeskakują przez nią, zabierają ją i wędrują dalej.
II.
2.  Zabawa na czworakach „Wędrówka po skałkach”. Dzieci z rodzicami, rodzeństwem podzielone na 2 zespoły według kolorów szarf. Każda drużyna układa na podłodze szarfy (skałki) jedną za drugą, w niewielkich odstępach – tak, by prawie stykały się ze sobą. Przerwa między rzędami szarf nie powinna być większa niż odległość małego kroku. Następnie każda drużyna siada w siadzie skrzyżnym za swoimi kolorowymi szarfami (skałkami). Na sygnał  dzieci na czworakach poruszają się, wkładając prawą nogę i rękę do szarf swojego koloru, a lewą nogę i rękę – do kolorowych szarf leżących obok. Uwaga: dzieci wykonują zadanie naprzemiennie: raz z jednej, raz z drugiej drużyny.

 3. Skoki. Ustawienie dzieci i przyborów – jak w poprzedniej zabawie. Zadaniem dzieci jest wskakiwanie obunóż w rozkroku w kolejne szarfy, każda noga znajduje się w innym kolorze szarfy.

4.   Ćwiczenie tułowia – skręty. Dzieci zabierają swoje szarfy  i siadają w siadzie skrzyżnym. Rodzic  dodatkowo rozdaje siedzącym po jednym woreczku. Każde dziecko rozkłada za sobą na podłodze szarfę, woreczek trzyma w prawej ręce. Na sygnał  dzieciwykonują skręt tułowia w prawo i kładą woreczek do środka szarfy. Następnie wykonują skręt tułowia w lewą stronę i lewą ręką zabierają woreczek. Zadanie wykonują kilka razy.

5. Zabawa z elementem równowagi. Dzieci stoją na dywanie , woreczek trzymają w jednej ręce. Starając się utrzymać równowagę, unoszą nogę. Następnie pod ugiętym kolanem przekładają woreczek z ręki do ręki. Powtarzają zadanie ze zmianą nogi.

6.  Zabawa bieżna „Skarby”. Rodzic  w ustalonej odległości kładzie szarfy i  wkłada do nich swoje  – skarby). Na hasło: Zbieramy skarby! Dzieci  biegną do szarfy, zabierają z niej 1 woreczek (skarb) i wracają na miejsce. W ten sam sposób zadanie wykonują kolejni zawodnicy.

7. Rzuty do celu. Rodzic  tym razem kładzie szarfę bliżej dziecka. Dziecko wstaje, staje  na linii startu i stara się wrzucić woreczek do szarfy. Następnie podchodzi do szarfy zabiera swój woreczek, odkłada go w wyznaczone miejsce .

III.  
8. Ćwiczenie stóp. Dziecko  siada z ugiętymi w kolanach nogami. Przed sobą kładzie woreczek. Następnie palcami stóp próbuje złapać woreczek i unieść go. To samo wykonuje ze zmianą nogi.

9.  Ćwiczenie o nieznacznym ruchu. Dziecko  maszeruje po okręgu, przekładając woreczek z ręki do ręki nad głową, z tyłu za plecami, z przodu na wysokości brzucha. Przechodząc obok wyznaczonego miejsca, odkłada woreczek.